قصه شهر دل  
 
 
شعر - علمی - ادبی - فرهنگی -
 

 

 

 



 

 چشم شهلا 

از چـــشم شـــهـلای تــو شٌـــرر ریـزد

و زحــسن زیبـای تو لعــل وگـهــر ریـزد

انـگه میـل تماشــا به چـشـمان تـو کـنم

با یک نظــاره اش خــــون ز جگـر ریـزد

تا یک نگاه مست به اسمان می اندازی

ترسـم زان نگاه مباد خـانهِ قـمر ریـزد

هـر کجا نـور درخـشنده نگاه ی تو فـتد

هـمه شـهـر را بـخـدا زیـر و زبـر ریـزد

گـرکُـشتـهِ چـشم تـو شـوم بـاکـم نیسـت

به ســرِ دفـتر عـشـاق ایـن خـــبر ریـزد

قـطـره اشـک مباد ز چـشمت اید بـیرون

ورنـه خـــون از دل مــاه واخـــتر ریـزد

با کمان ابـرو تیرمژگان کـردی نشانه ام

گــر بقـلـب ما نـشـینـد پا تا بــسر ریـزد

بگـذار تا نظـاره

 |+| نوشته شده در  سه شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۸ساعت 22:33  توسط بیان  | 
  بالا