قصه شهر دل  
 
 
شعر - علمی - ادبی - فرهنگی -
 
 
تــــــــرجیـــــح بنـــد واســـــــــوخت
...................................................

ای شــــوخ پریوش گل اندام --- ای یار ســــتم شعار خود کام
ای نخل بهــــار زنــــدگانی --- ای حاصــــل عمر جـــــاودانی
...
ای روی تو کعبــــــهء نیازم --- ابروی تو قبـــــــــــــلهء نمازم
ای غنچهء گلشـــن محبت --- ای ســبزهء بوســـــــــتان الفـت
ای مونس و غمگسـار شایق--- دلدار ســـــتم شـــــعار شــایق
ای داغ تــــــو حاصل وفایم --- تا حشـــــــر غم تو آشـــــنایم
روزیکه شدم اسیر دامــــت --- شـــــد ورد زبان بنـــــده نامت
دادم دل و دین خود بدستت--- از دست شدم ز چشــــم مســتت
از خنــجر ناز گشته بسمل --- یک لحــــــظه نبودم از تو غافل
چون نور ز پیش دیده رفتی --- از خـــــــــانهء دل رمیده رفتی
تصویر تو پیش رو گـــــذارم --- خـــــــونابهء دل ز دیده بارم

من از تو جدا نمیتوان بود
مردود وفا نمیتــــوان بود

در عشـق تو صد الم کشـیدم---خون خورده به هـر طرف دویدم
من بی سر و پا تو مست ومغرور--- من از تو جدا تو از وفا دور
نی زر که فرســتم از بـــرایت --- نی ســـر که نهم بخاک پایـت
شبها به غم تـــو ناله کــردم --- صـــــد تیر دعــــا حواله کردم
تـــــا رفت نیـــــــاز در بر ناز --- تـا عشق بحسن گشت دمساز
آمــــــد به برم قــــــد بلندت --- شــــد نالهء زار من پســــندت
سرشــــــار می وصال بــودم --- آســــــوده ز هر خیال بـــــودم
دیـــــگر بچمن ســــحر بخانه --- غــــافل ز حــــوادث زمــــانه
نــــــاگاه فلـــک مصیبت آورد --- بالای دلـــــــم قیــــامت آورد
یکبـــــاره ســر جفا گـــرفتی --- از خــــــانهء دیـده پا گرفتـــی
رفتــی و مرا بخــون نشاندی --- در بـــــادیهء جنـــون نشاندی
من از تو جدا نمیتوان بود
مـــردود وفـا نمیتوان بود

"شایق جمال"
 |+| نوشته شده در  جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۱ساعت 0:26  توسط بیان  | 
الا طالب ترا از این بد و بد تر ببینم

مثل بن لادن ترا خراب و ابتر ببینم

نماند از تو نامی و نی قبر و گورت

ترا هم طعمه نهنگ های بحر ببینم

بیان

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۱ساعت 18:32  توسط بیان  | 
دوبیتی

الا دختر برو یک چاینک چای ه دم کو

دمی کار های خانه سریت خم کو

صبا نامزاد میشی پشت بخت میری

همو خانه خوده و خوشویت جمع کو

*******

به روضه سخی جان چه بیرو بار است

بیگیر دانه که کفتر ها بسیار است

به چارشنبه بدان روضه مجاور میشم

مرا دیدار  روی یار جان  بکار است

******

الا یار جان کمی آب ریز در جام

که از صبح تشنه ام تا گلی شام

مه خو عاشقی پاکی توهستم

بیوفایی نکو میشویم هر دو بد نام

*************

بیا بنشین بیا در نوک بامت

تماشا می کنم قربان نامت

دلم میشه که پیش تو بیایم

بکنم راز دل سازم مه رامت

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۱ساعت 18:19  توسط بیان  | 
  بالا