|
قصه شهر دل
|
||
|
شعر - علمی - ادبی - فرهنگی - |
وطن
زدرد وطن دردمند است جانم
بسوخته سوده كرده استخوانم
تا زنده ام و اين درد جان سوز
مرا سوزد رهائى كى ميتوانم
بيان
ملاماايه و حديث چندى فروشند
همه تعويز تومار و بندي فروشند
گل خنده ستاندند إز مردم ما
برما توتكه و دانه سپندى فروشند
بیان
بال و پرم سوزد
بال و پرم سوزد شعله رخسار كسى
خون جگـرم ريزد تير نظار كسى
چشم هوسم باز سویش نظر ها دارد
آن باغ جنان پر سیب و انار کسی
بيان
|
|