|
قصه شهر دل
|
||
|
شعر - علمی - ادبی - فرهنگی - |
نمیدانم چه سازم با روز گار خویش
ز دشمن بنالم یا ز دست نگار خویش
بلای جان من گشته است اهل و بیتم
مدد جویم من زتو پرورد گار خویش
بیان
دلـــم زین هـمه غـــم هــا گـرفـته
وجــودم را وحشــتِ گمرا گرفـته
کشـــیدم رنج بســـیار از جــدایـی
جــدایی بــر ســرم ما وا گــرفـته
برفتــم ز خــانه و کاشــانه ام دور
به غــربت بر تــنم هــم جا گـرفته
هــمه افســــــوس و درد هجـران
درون ســــینه ام پــــــنا گـــرفتـه
نه بـوی ز وطن و یار آید بمشامم
فــغان و نالـــه ام بــالا گـــرفــته
چـه ســودیســت زیـن هسـتی من
چـو بیماری به کنجِ تنـــها گـرفته
بیان زین روز و احـوال چه نالی
که پای روز را دامن شبها گرفته
بیان
۲۰۱۲
دل تنگ دست بند و در در دیوار همه تنگ
بشکند دست و دلِ که ما را انداخته بجنگ
دســت اسـتکبار از خــون ما گشـته حــنا
لشـکر گشــایی در ملک گشــته فـرهنگ
بـر دل شــکســته ما دل آســـمان گـیریـد
زدل کـوه فـریاد بـرآید و هم ز دل سـنگ
هرکه بر سـبک خــودش آواز می خـواند
یکی با دایـره و دیگــری با دف و چــنگ
هر چه گویند کی شود دل پـذیـر مردم ما
سازگار نیست برآئین و هم رسم فرهـنگ
هـمه ســاز ها بر گــوش ما بیـگانه بـود
چو ساقیِ به محراب بخواند همه جفنگ
دل ما ز امریکه و اروپـا یی ها گــرفـته
داشـــتن زنجــیر به پا باشــد ما را نـنگ
ای مردم دنیا ! دگر ویرانی کنید تا بچند؟
خود بدان آگاهید میدانید خوب و قشنگ
هرچه زود ز سر ما دست بر دار شـوید
باز همآن شمشیر تلوار است تیر وتفنگ
بیان
۲۰۱۲
|